24/8/2009 - Söylese Kapitalist Düzenin Çocuğu

Gerçekten aşık olabilir misin sen?

Nefesimi hissedecek kadar yakın karşımda durduğunda kalbin sevginin büyüklüğü ile coşabilir mi?

Dokunmadan gözlerime bakarken tüm dünya sadece ikimizin etrafında dönüyormuş gibi hissedebilir misin? Gözlerimde kaybolabilir misin? O an sen ve ben değil, ben de sen, sen de ben olduğunu görebilir misin?

Saçlarıma, tenime, dudaklarıma dokunduğunda parmak uçlarından aşkının enerjisini kalbinden kalbime akıtabilir misin?

Söylesene kapitalist sistemin çocuğu, hesaplamadan programlamadan tüm benliğinle sevebilir misin?

Yoksa senin için aşk masallara, romanlara hapsolmuş bir duygu mudur?

Ferhat’ın dağları deldiği gibi sen birisi için içinde inşa ettiğin setleri delebilir salt seni gün ışığına çıkarabilir ruhunun ve bedenin en ücra köşesinde hissederek sevebilir misin?

Mecnunun çöllerde Leyla’ya susadığı gibi sen korkmadan hesaplamadan aşkı yaşarken bile aşka susayabilir misin?

Yoksa senin yapılacak daha önemli işlerin mi var? Hedeflerin, hesapların, programların… Hesapta olmadan gelen şeylerden korkar mısın?

Riski düşük sonu belli olan şeyleri mi seversin?

Söylese kapitalist düzenin hesapçı çocuğu, aşk denizinde yüzmek gibi hesaplanmayan, planlanamayan sonu belli olmayan büyük bir riskler sana göre değil midir?

Aslıhanca…